2026

Druten, 9 februari 2026

Waar mythes ontwaken, fantasie vleugels krijgt en elke lezer zijn eigen pad vindt door magie en mysterie — daar begint Solaris Creations.

Solaris Creations is geboren vanuit het geloof dat verhalen meer zijn dan woorden op een pagina. Ze zijn lichtbronnen. Vonken die verwondering aanwakkeren, werelden openen en even laten ontsnappen aan het alledaagse. De naam Solaris staat symbool voor dat licht: de gloed, de warmte en de energie die verhalen uitstralen wanneer ze werkelijk tot leven komen.

Wij creëren fantasierijke werelden waarin mythologische invloeden, magische vertellingen en moderne fantasie samenkomen. Elk verhaal wordt met zorg opgebouwd, met aandacht voor sfeer, emotie en verbeeldingskracht. Technologie en creativiteit gaan daarbij hand in hand: AI ondersteunt het creatieve proces door ideeën te verfijnen en beelden scherper te maken, maar het menselijke verhaal blijft altijd het kloppende hart.

Solaris Creations staat aan het begin van zijn reis. Op dit moment richten wij ons op inspiratie, wereldbouw en het delen van onze visie. De verkoop van e-books zal volgen na officiële inschrijving bij de KvK. Tot die tijd nodigen we je uit om ons te volgen, mee te dromen en getuige te zijn van het ontstaan van nieuwe werelden.

Voor lezers die willen verdwalen in iets nieuws.
Voor schrijvers die durven te dromen.
En voor iedereen die gelooft dat verhalen licht kunnen brengen.

Ede, 9 februari 2026

Wat een bijzondere dag: mijn verjaardag én tegelijkertijd de startdatum van Solaris Creations. Dat heb ik gevierd met een heerlijk en vooral gezellig etentje bij De Beren in Ede, samen met Thamar en Yolien. Ik ben enorm verwend, niet alleen door het lekkere eten, maar vooral door hun gezelschap en de mooie cadeautjes die ik heb gekregen.

Thamar en Yolien zijn ontzettend bijzonder voor mij. Ze zijn er altijd — in alle vormen en maten. Of het nu gaat om een gezellig praatje, even lekker zeuren, of om advies, privé of zakelijk: ik kan altijd bij hen terecht. 

Vandaag ben ik 40 geworden, maar ik hoop dat ik nog heel veel mooie jaren samen met hen mag doorbrengen. Dankbaar, trots en met een grote glimlach kijk ik terug op deze dag.

Druten, 11 februari 2026

Jij! Ja, jij!
Ben je benieuwd naar mijn ideeën?
 
Stap binnen in een wereld waar creativiteit en verbeelding samenkomen. Onder de handelsnaam Solaris Creations ontstaat een plek waar verhalen niet alleen worden verteld, maar worden beleefd. Hier groeien toekomstplannen uit tot nieuwe vertellingen en krijgen dromen de ruimte om vorm te krijgen.
 
Solaris Creations staat voor vooruitkijken, creëren en inspireren. Elk project is een reis naar morgen — vol frisse concepten, bijzondere invalshoeken en verhalen die nieuwe werelden openen. Ga je mee op ontdekkingstocht naar wat nog komen gaat?

Druten, 13 februari 2026

Jij! Ja, jij!
Ben je benieuwd naar de mysterieuze verhalen van de Noorse mythologie?
 
Jarenlang ben ik al — en nog steeds — bezig om de mythische vertellingen uit de Noorse Oudheid te verweven in een fictief, episch avontuur. In De Kronieken van Yggdrasil maak je niet alleen kennis met goden, reuzen, zieners en legendarische krijgers, maar word je ook meegenomen in keuzes die het lot van werelden kunnen veranderen. Stap binnen in een verhaal waarin oude legendes en nieuwe avonturen samenkomen, en ontdek hoe elke beslissing je een stap dichter bij Ragnarok kan brengen.
 
 

Druten, 13 februari 2026

Jij! Ja, jij!
Ben je klaar voor een wereld waar sprookjes niet alleen worden verteld, maar ook worden gedronken?

In Sprookjes & Shakers — Sprookjes met een Scheutje Rum komen klassieke vertellingen samen met verrassende cocktails en smakelijke hapjes. Volg het kruimelspoor van Hans en Grietje, schuif aan bij Assepoester, ontmoet Sneeuwwitje en reis mee met de Gelaarsde Kat, terwijl bekende verhalen een frisse, speelse sfeer krijgen.

Dit verhaal neemt je mee langs tijdloze sprookjes die worden verteld, aan de bar, onder het genot van kleine lekkernijen en zorgvuldig gekozen cocktails. Pak een glas, proef van de hapjes en laat je onderdompelen in sprookjes die al je zintuigen prikkelen.

 

Druten, 18 februari 2026

Jij! Ja, jij! Durf je een wereld te betreden waar oude namen worden gefluisterd, waar blikken blijven hangen alsof ze meer weten dan ze tonen, en waar demonen zich mengen met de mens?
 
Onder de glanzende gevels van Europa — van Barcelona tot Parijs en Praag — bewegen de 72 demonen uit de Ars Goetia als fluisteringen tussen de mensen. Geen vergeten symbolen, maar stille reizigers die zich verschuilen achter alledaagse gezichten en subtiel invloed uitoefenen op dromen, keuzes en verlangens. Ieder met een eigen rol in het bestaan: van een nachtclubeigenaar in Amsterdam tot een dirigent in Wenen.
 
Sommigen verschijnen als raadselachtige vreemdelingen, anderen als zwijgende observatoren die spelen met menselijke ambitie. Niet elke demon zoekt chaos; velen kijken slechts toe, balancerend tussen gids en onruststoker, terwijl hun aanwezigheid voelbaar blijft in schaduwen die nét te lang blijven hangen.
 
Dit is geen sprookje, maar een verborgen laag onder het ritme van Europese steden — waar de 72 niet alleen wordt gelezen, maar wordt ervaren.
 
 

Tiel, 18 februari 2026

Vanavond samen met Thamar naar Bert Visscher geweest – de show “65, dat zou je niet zeggen”. Wat een gezellig avondje uit! Flink gelachen, maar ook onverwacht inspiratie opgedaan. Tijdens de voorstelling kreeg ik ineens een idee dat perfect past bij het verhaal waar ik nu mee bezig ben. Mooi hoe humor niet alleen hilarisch kan zijn, maar ook iets in beweging zet.
 

’s-Hertogenbosch, 19 februari 2026

Vandaag reed ik naar ’s-Hertogenbosch, op zoek naar verhaal en inspiratie. Mijn eerste bestemming was de Sint-Janskathedraal — een plek die ik móést ervaren voor mijn fictieverhaal 72. Niet alleen vanwege de indrukwekkende gotische architectuur, maar ook om de geschiedenis tussen de stenen te voelen, de zachte echo’s van voetstappen te horen en de typische geur van de kerk in me op te nemen. De kathedraal gaf me een sfeer die je niet kunt verzinnen achter een bureau; een mengeling van stilte, mysterie en tijdloosheid die rechtstreeks mijn verhaal binnen lijkt te wandelen.
 
Terwijl het licht door de glas-in-loodramen brak, dwaalden mijn gedachten af naar de symboliek van oude teksten en vergeten namen — zelfs naar de demonen uit de Ars Goetia, niet als provocatie, maar als literaire schaduwen die mijn fictie kleur geven. Ik wil hierbij duidelijk maken dat mijn schrijven voortkomt uit nieuwsgierigheid en verbeelding; ik heb diep respect voor de kerk, religie en persoonlijke geloofsovertuigingen. Het is nooit mijn bedoeling om te kwetsen of te bespotten. Alles wat ik creëer blijft binnen het domein van fictie, een poging om licht en duisternis, geloof en twijfel, menselijkheid en mythe samen te brengen in een verhaal dat vragen stelt zonder oordeel.
 
De foto’s die hierbij horen zijn bewerkt — een artistieke interpretatie van wat ik zag en voelde. Wil je de originele beelden zien en op een andere manier mijn pad volgen, dan nodig ik je uit om met me mee te reizen. Ik ben ook te vinden op Polarsteps, waar mijn stappen, momenten en verhalen samenkomen in één doorgaande reis.
 

’s-Hertogenbosch, 19 februari 2026

Net als bij mijn bezoek aan de Sint-Janskathedraal stapte ik Het Noordbrabants Museum binnen met één duidelijke intentie: kijken, ervaren en wat ik aantrof langzaam laten overgaan in fictie. Niet om een afgerond verhaal te vinden, maar om beelden te verzamelen die iets in beweging zetten. Tussen zalen, kunstwerken en stille momenten groeiden indrukken uit tot eerste verhaallijnen. Het project bevindt zich nog in een vroege fase en draagt voorlopig de werktitel ‘Kunst in Beweging’ — een zoektocht die zich vormt, terwijl ik blijf dwalen, kijken en schrijven.
 

Druten, 24 februari 2026

Maak kennis met Sander Zondag – een 40-jarige Nederlandse ondernemer, trotse vader van twee geweldige kids en een creatieve geest met een passie voor verhalen. Als dromer, denker en levenslange leerling brengt hij fantasie en ondernemerschap samen in zijn project Solaris Creations.

Met een “crazy mind” vol ideeën werkt hij aan boeken en e-books die inspireren, verrassen en meenemen naar andere werelden. Zijn interesses – van boeken en role gaming tot mythologie, kunst, muziek, eten en cocktails – vormen de rijke voedingsbodem voor zijn creaties.

Solaris Creations is meer dan een klein bedrijf in wording; het is een creatieve reis. Een work in progress. Een verhaal dat nog geschreven wordt.

En dit is nog maar het begin.

 

Druten, 25 februari 2026

Het liefst zou ik 24/7 schrijven en lezen — daar ligt echt mijn hart. Maar ik vind het geweldig om samen met mijn zoon in de wereld van Final Fantasy VII Remake te duiken. De OG uit 1997 heeft mijn leven gevormd, mijn creativiteit aangewakkerd en zelfs mijn interesse in Noorse mythologie en fantasy verdiept. Deze games hebben niet alleen een prachtig verhaal, maar ook adembenemende soundtracks. Vanavond blijven de boeken even dicht — het is game night.

 

Utrecht, 27 februari 2026

Soms vraagt een verhaal om een plek die je eerst zelf moet betreden. Daarom reisde ik naar Utrecht, naar de Domkerk. Niet om alleen te kijken, maar om werkelijk aanwezig te zijn. Voor mijn fictieverhaal 72 zocht ik geen informatie, maar beleving — steen, stilte en geschiedenis die je huid raakt.

De Dom torent niet alleen boven de stad uit, maar ook boven je gedachten. De gewelven dragen eeuwen aan fluisteringen. Het gefilterde licht tekent patronen op de vloer alsof het oude symbolen opnieuw tot leven wil wekken. In die ruimte ontstaat iets wat je achter een scherm nooit kunt oproepen: een bijna tastbare spanning tussen verleden en heden.

Ik was daar niet alleen. Yolien liep naast me. Niet enkel als gezelschap, maar als medereiziger in verwondering. Samen kijken verandert wat je ziet. Waar mijn blik bleef hangen in schaduwen en symboliek, zag zij nuances in licht en detail. Onze indrukken vloeiden in elkaar over — alsof we onbewust al bouwden aan iets dat later woorden zal krijgen. Wat begon als een bezoek, voelde als een gezamenlijke voorbereiding op een toekomstig verhaal dat we misschien samen vorm zullen geven.

Tijdens het Candlelight Concert veranderde de kerk opnieuw van karakter. Honderden kaarsen brachten warmte in het eeuwenoude steen. Muziek vulde het schip van de kerk en steeg op langs pilaren en bogen, alsof klank en architectuur elkaar al eeuwen kennen. De combinatie van duisternis en zacht licht, van stilte en melodie, gaf de avond een bijna sacrale intensiteit.

Mijn gedachten dwaalden kort af naar oude geschriften en vergeten namen — niet uit spot of provocatie, maar als literaire schaduwen die mijn fictie diepte geven. Mijn werk komt voort uit nieuwsgierigheid en verbeeldingskracht. Ik heb oprechte eerbied voor geloof, kerk en persoonlijke overtuigingen. Wat ik schrijf is en blijft fictie: een zoektocht naar de ruimte tussen licht en donker, tussen zekerheid en twijfel.

De beelden die ik deel zijn bewerkt — geen exacte weergave, maar een vertaling van gevoel. Wie het oorspronkelijke moment wil zien en mijn reis anders wil volgen, nodig ik uit om mee te kijken. Op Polarsteps verzamel ik mijn stappen, indrukken en verhalen tot één doorgaande lijn.

 

Nijmegen, 28 februari 2026

Ik vertrek zelden zonder plan. Routes worden zorgvuldig uitgestippeld, bestemmingen bewust gekozen. Deze dag had ik helder voor ogen wat ik zocht: een plek die mijn verbeelding kon voeden. Mijn weg leidde mij naar Nijmegen, met een gerichte intentie — niet om zomaar rond te kijken, maar om sfeer te ervaren en indrukken te verzamelen voor mijn fictieverhaal 72.

Een kerk stond daarbij centraal in mijn gedachten. Ik wilde de ruimte voelen, de stilte horen, het spel van licht op oude muren zien. Maar bij aankomst bleek de kerk niet vrij toegankelijk vanwege een expositie. Het gebouw was wel aanwezig, maar niet op de manier waarop ik het nodig had: in rust, zonder afleiding. Vanaf april is de kerk weer normaal toegankelijk, en dan keer ik terug. Dan kan ik mijn volledige aandacht richten op wat ik daar werkelijk kom halen — beleving, geen informatie.

Toch bracht de dag meer dan uitstel alleen. Nijmegen opende onverwacht een andere creatieve deur: een verhaal waarin muziek een rol speelt. Soms verschuift de focus zonder dat het plan verdwijnt. Wat ik niet vond in stilte, diende zich aan in klank en ritme.

Later die avond reed ik samen met mijn broer en schoonzus naar het Holland Casino. Ook daar was ik niet gedachteloos aanwezig. Het licht, de spanning aan de tafels, het ingehouden wachten — het zijn werelden op zichzelf. Veel wat ik onderneem, draagt een tweede laag. Ik observeer, proef sfeer, verzamel momenten. Niet alles wordt direct een scène, maar alles kan betekenis krijgen.

Sommige dagen leveren geen voltooid hoofdstuk op, maar wel een belofte. En die belofte wacht — tot april, tot stilte, tot het juiste moment om terug te keren.

 

Druten, 9 Maart 2026

 
Hoera! De geboorteakte van Solaris Creations is getekend!
Na een kleine samenkomst van creativiteit, een snufje magie, een paar cocktails en misschien een tikje donder van Mjölnir… is het officieel: Solaris Creations is geboren.
De handtekeningen zijn gezet en de Kamer van Koophandel heeft het bevestigd: er is een nieuw creatief avontuur begonnen.
 
Solaris Creations laat ideeën stralen, brengt plannen tot leven en creëert projecten met een beetje magie en een flinke dosis enthousiasme.
 
Dus hef het glas en laat de donder rollen — want dit is nog maar het begin.

Zutphen, 14 Maart 2026

 
Tijdens een cocktailworkshop bij Mixxim Cocktail Bar in Zutphen ontdekte ik het zelf: van het openen van de fles tot de laatste shake — elk drankje vertelt een verhaal, elke slok is een kleine ontdekking.
En precies daarom was ik daar. Om inspiratie op te doen.
 
Voor Sprookjes & Shakers – Sprookjes met een Scheutje Rum, een concept waarin klassieke sprookjes samenkomen met verrassende cocktails en kleine, smakelijke hapjes. Denk aan het kruimelspoor van Hans en Grietje, een drankje bij Assepoester, een ontmoeting met Sneeuwwitje en een reis met de Gelaarsde Kat.
Verhalen worden hier niet alleen verteld, maar ook geproefd. Aan de bar, tussen glazen, geuren en smaken, krijgen sprookjes een frisse, speelse twist die al je zintuigen prikkelt.
 
Soms begint een goed verhaal… gewoon met het openen van een fles.

Druten, 24 Maart 2026

Mijn boek is live.
De Kronieken van Yggdrasil: De laatste einheri is vanaf nu beschikbaar.
 
Een episch fantasyverhaal geïnspireerd op de Noorse mythologie, waarin een krijger zijn weg moet vinden door Helheim — een wereld waar de duisternis alles omhult.
 
📖 Nu verkrijgbaar:

Amsterdam, 4 April 2026

Samen met Thamar naar de Ziggo Dome geweest voor Ladies of Soul — en wat was het geweldig. Voor mij draait het altijd om de muziek, en die kwam echt binnen. Elk nummer, elke stem… ik kon er zó intens van genieten. Maar het mooiste was misschien nog wel dat we dat samen beleefden. Samen meezingen, lachen en helemaal opgaan in het moment. We stonden daar echt in onze eigen wereld, gewoon genietend zoals we zijn. En juist dat maakte het zo bijzonder: niet alleen de muziek, maar hoe wij het samen voelden en beleefden. Dit zijn de momenten die je bijblijven.
 

Wijchen, 5 April 2026

Met mijn kids, mijn broer en schoonzus zijn we naar de nieuwe Mario-film geweest: Maria Galaxy Movie. Het was precies zoals ik had verwacht. Voor mij voelde het als pure nostalgie — een warm, vertrouwd gevoel dat me meteen terugbracht naar vroeger. Dat is iets wat ik enorm kan waarderen. Wat deze ervaring voor mij nog specialer maakte, was de muziek. De herkenbare klanken en melodieën gaven de film echt een ziel. Veel van die iconische muziek vindt zijn oorsprong bij Koji Kondo, de legendarische componist die verantwoordelijk is voor de eerste muziek van Super Mario Bros. en ook voor de eerste The Legend of Zelda-games. Zijn werk is tijdloos en heeft generaties gamers geraakt. Op 20 april mag ik zelf nog meer van die magie beleven, want dan ben ik aanwezig in het Muziekgebouw Eindhoven. Daar komt zijn muziek opnieuw tot leven, dit keer in een live setting. Een perfecte manier om die nostalgie nog eens extra te voelen.
 

Scheveningen, 18 April 2026

Samen met mijn dochter stapte ik een andere wereld binnen ✨ We waren bij Harry Potter en het Vervloekte Kind in het AFAS Circustheater in Scheveningen — en wát een ervaring. Vanaf het eerste moment hing er magie in de lucht. De effecten, het spel, het verhaal… alles klopte. Het voelde alsof we zelf even op Zweinstein rondliepen. Maar het mooiste? Dat ik dit samen met mijn dochter mocht beleven. Ze schrok wel even van de Dementors — vooral dat harde geluid, hahaha. Echt een bijzondere avond om niet te vergeten.
 

Eindhoven, 20 April 2026

Met mijn ma ben in het Muziekgebouw Eindhoven naar Echoes of Hyrule geweest. Als fan van The Legend of Zelda en opgegroeid met de muziek van Koji Kondo keek ik hier echt naar uit.
 
Misschien ligt mijn verwachting inmiddels gewoon ergens anders. Door de jaren heen heb ik veel geluisterd naar The Legend of Zelda: Symphony of the Goddesses en ben ik twee keer naar Distant Worlds: Music from Final Fantasy geweest — concerten die voor mij dichter bij de oorspronkelijke, symfonische beleving van deze muziek liggen. Daardoor merkte ik dat deze uitvoering simpelweg niet mijn smaak was. Voor mij zit de kracht van deze muziek in de opbouw, subtiliteit en sfeer, en die kwamen hier voor mijn gevoel minder naar voren.
 
Tegelijk blijft het mooi om te zien hoeveel mensen hiervan genieten en hoe sterk deze muziek nog altijd blijft.
 
Het zijn klanken die mijn jeugd hebben gevormd en nog steeds iets oproepen dat moeilijk in woorden te vatten is.
 
Des te meer kijk ik uit naar 5 mei in de RAI Amsterdam, waar Nobuo Uematsu zelf aanwezig zal zijn — een componist die met zijn werk aan Final Fantasy heeft laten zien hoe game-muziek kan uitgroeien tot iets groots en meeslepend. Zijn melodieën hebben generaties geraakt en laten horen dat deze muziek veel meer is dan alleen een soundtrack.
 

Delft, 23 April 2026

Vandaag begon mijn reis in de indrukwekkende Oude Kerk in Delft, een plek waar geschiedenis bijna tastbaar wordt. Voor mijn fictieverhaal 72 zoek ik locaties die meer doen dan alleen imponeren — plekken waar stilte spreekt en het verleden nog voelbaar aanwezig is.

Tussen de eeuwenoude muren en het zachte licht dat door de ramen viel, voelde ik direct de bijzondere sfeer van deze plek. Hier rust ook de herinnering aan Johannes Vermeer, wat de kerk nog meer betekenis geeft. Terwijl ik daar liep, tussen schaduw en stilte, leek het alsof verleden en verbeelding elkaar moeiteloos ontmoetten. Juist zulke momenten geven mijn verhalen richting.

Mijn gedachten dwaalden kort af naar oude geschriften en vergeten namen — niet uit spot of provocatie, maar als literaire schaduwen die mijn fictie diepte geven. Mijn werk komt voort uit nieuwsgierigheid en verbeeldingskracht. Ik heb oprechte eerbied voor geloof, kerk en persoonlijke overtuigingen. Wat ik schrijf is en blijft fictie: een zoektocht naar de ruimte tussen licht en donker, tussen zekerheid en twijfel.
 

Delft, 23 April 2026

Ik bezocht de indrukwekkende Nieuwe Kerk in Delft met één doel: nieuwe indrukken opdoen voor mijn fictieverhaal 72. Tussen de historische straten van de stad zocht ik een plek die meer vertelt dan alleen haar geschiedenis — een locatie waar verleden, sfeer en menselijke verhalen samenkomen.

Ik was vroeg aanwezig om de kerk te bezoeken én de toren te beklimmen. Met meer dan 350 treden was dat zeker geen kleine uitdaging. Boven aangekomen was ik compleet gesloopt, haha — maar het uitzicht maakte alles meer dan waard. Soms hoort een beetje afzien gewoon bij het vinden van inspiratie.

De verbondenheid met het Nederlandse Koninklijk Huis is hier bijna tastbaar. Ondanks het vele toerisme bleef de bijzondere sfeer van de plek overeind. De hoge gewelven, de eeuwenoude details en de indrukwekkende geschiedenis geven deze kerk een bijna tijdloze uitstraling. Juist die levendigheid stoorde me niet; het liet juist zien hoe geschiedenis nog steeds mensen samenbrengt.

Terwijl ik daar rondliep, dacht ik aan hoe geschiedenis niet alleen in boeken leeft, maar juist op dit soort plekken voelbaar wordt. Die combinatie van karakter, beweging en verhalen geeft mijn schrijven richting en laat nieuwe ideeën vanzelf ontstaan.

Voor mijn fictieverhaal zoek ik vaak plekken waar geschiedenis en menselijke emoties elkaar raken. Delft gaf me precies dat: een sfeer van tijdloosheid, energie en betekenis. Alles wat ik schrijf komt voort uit verwondering, respect en verbeelding, in de zoektocht naar verhalen die zich afspelen tussen licht en schaduw.

Delft, 23 April 2026

Ik bezocht het prachtige Royal Delft Museum, een plek waar geschiedenis, kunst en vakmanschap op een bijzondere manier samenkomen. Zodra je binnenstapt, voel je direct de rijke traditie die hier al eeuwen voortleeft. Tussen het wereldberoemde Delfts blauw, de met de hand beschilderde keramiek en de indrukwekkende verhalen achter het ambacht, krijg je een nieuw respect voor hoeveel passie, precisie en geduld hierin schuilt.
 
Het is bijzonder om te zien hoe een eeuwenoude kunstvorm nog steeds met zoveel toewijding wordt gemaakt. Elk detail vertelt iets — niet alleen over het werk zelf, maar ook over de geschiedenis van Delft en de mensen die dit erfgoed levend houden. Het museum laat niet alleen objecten zien, maar vooral het verhaal achter het vakmanschap.
 
Als groot fan van de Formula 1 was er één moment dat er voor mij echt uitsprong: het zien van de bijzondere trofee. Alleen al om die van dichtbij te bekijken was het bezoek meer dan waard. Het vakmanschap, de details en de uitstraling ervan maakten behoorlijk indruk.
 
En ja… ik kon het natuurlijk niet laten. Via AI moest ik die trofee gewoon even “vasthouden”, hahaha. Soms moet je jezelf ook gewoon een klein legendarisch moment gunnen.

Haarlem, 24 April 2026

Ik bezocht het prachtige Frans Hals Museum in Haarlem, een plek waar kunst en geschiedenis elkaar moeiteloos ontmoeten. Zodra je binnenstapt, voel je direct de sfeer van een andere tijd. De oude zalen, de indrukwekkende schilderijen en de eeuwenoude portretten zorgen ervoor dat het verleden hier nog altijd aanwezig lijkt.

Wat me vooral opviel, was hoe elk schilderij zijn eigen verhaal lijkt te dragen. De gezichtsuitdrukkingen, de details en zelfs de stilte rondom de kunstwerken maken dat je langer blijft kijken dan je eigenlijk van plan was. Het voelt bijna alsof de mensen op het doek nog steeds iets willen vertellen.

Juist dat maakt een bezoek aan deze plek bijzonder. Niet alleen de kunst zelf, maar ook het gevoel dat je even wordt meegenomen naar een andere wereld — vol karakter, geschiedenis en momenten die blijven hangen.

Haarlem, 24 April 2026

Sommige plekken vertellen hun verhaal meteen zodra je binnenstapt — de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem is precies zo’n plek. De enorme ruimte, de hoge gewelven en het licht dat zacht door de ramen valt, geven direct het gevoel dat je midden in de geschiedenis staat.
 
Wat hier meteen alle aandacht trekt, is het beroemde Müllerorgel. Alleen al de aanblik ervan is indrukwekkend — groots, gedetailleerd en bijna majestueus. Het wordt nog bijzonderder als je weet dat Wolfgang Amadeus Mozart hier als jonge jongen ooit op heeft gespeeld. Dat idee geeft de plek iets extra’s; alsof de muziek nog steeds tussen de muren hangt.
Ook het graf van Frans Hals maakt deze kerk bijzonder. Een kunstenaar die Haarlem zo sterk heeft gevormd, rust hier op een plek die zelf ook vol karakter en verhalen zit. Kunst, muziek en geschiedenis komen hier op een bijna vanzelfsprekende manier samen.
 
Terwijl ik daar rondliep, merkte ik opnieuw hoe bijzonder zulke plekken zijn. Niet alleen om te bekijken, maar om echt even stil te staan bij alles wat zich daar heeft afgespeeld. Dat maakt een bezoek als dit zoveel meer dan alleen een tussenstop.
 

Amsterdam, 25 April 2026

Ik stond voor de indrukwekkende Basiliek van de Heilige Nicolaas in Amsterdam en merkte meteen hoe anders deze plek aanvoelt dan de drukte eromheen. Van buiten al imposant, maar eenmaal binnen verandert alles — de sfeer, het licht, de details.

Binnen viel mijn oog direct op de rijke versieringen, het goud, de mozaïeken en de warme kleuren die overal terugkomen. Alles straalt aandacht en vakmanschap uit. Tijdens mijn bezoek was er een Spaanstalige mis bezig. Hoewel ik de taal niet sprak, was het bijzondere dat dat eigenlijk niets uitmaakte. Je voelde wat er gebeurde: rust, verbondenheid en een moment van samenkomen.

Na afloop kreeg ik de ruimte om rustig rond te lopen en foto’s te maken. Juist dat contrast — eerst de levendigheid van de dienst en daarna de vrijheid om alles in je eigen tempo te bekijken — maakte het bezoek extra bijzonder. De details, het licht en de stilte die daarna volgde, gaven de plek opnieuw een andere uitstraling.

Het is bijzonder hoe een plek, zelfs midden in een drukke stad, toch zo’n gevoel kan geven dat je even helemaal ergens anders bent.

Amsterdam, 25 April 2026

Ik bezocht de Oude Kerk in Amsterdam — een plek die je eigenlijk móét zien als je door de stad loopt. Zodra je binnenstapt, voel je dat dit een van de oudste plekken van Amsterdam is, met een geschiedenis die diep in de stad verankerd zit.

Tijdens mijn bezoek was er echter een verbouwing gaande. Grote delen van de kerk waren opengebroken of bedekt, en op sommige plekken voelde het meer als een werkruimte dan als een afgewerkte kerk. Daardoor was de eerste indruk iets minder dan verwacht. De sfeer die je normaal zou willen ervaren, werd een beetje onderbroken door het zichtbare werk en de veranderingen.

Toch had het ook iets interessants. Het gaf juist een kijkje achter de schermen — alsof je de kerk niet alleen zag zoals die is, maar ook hoe die blijft veranderen door de tijd heen. En ondanks alles was er nog genoeg over om inspiratie uit te halen. Soms zit dat niet in perfectie, maar juist in wat nog in ontwikkeling is.

Uiteindelijk liep ik naar buiten met genoeg indrukken om weer nieuwe ideeën mee te nemen. Zelfs met stof, zand en werkzaamheden blijft zo’n plek iets losmaken — en dat is precies waar ik naar op zoek ben.

Aachen, 2 mei 2026

Een plek waar je de geschiedenis echt voelt. Van de indrukwekkende buitenkant tot de rijk versierde zalen binnen — overal zie je details die je even stil laten staan.

Het Rathaus staat op de plek waar ooit het paleis van Karel de Grote stond, een van de belangrijkste heersers uit de Europese geschiedenis. De kroningen van koningen vonden plaats in de Dom van Aken, vlakbij, maar daarna werd hier in het Rathaus feest gevierd en kwamen de machthebbers samen.

Als je hier rondloopt, besef je hoeveel verhalen deze plek heeft gezien. Even omhoog kijken, rustig rondgaan en alles in je opnemen — dat maakt het bijzonder.

Aachen, 2 mei 2026

De Dom van Aken voelt niet als een plek waar je binnenkomt, maar als een plek waar je even stilvalt zonder dat je het doorhebt. In Aachen staat deze kerk als iets dat bijna los lijkt te staan van de tijd — alsof alles eromheen beweegt, maar dit blijft.

Binnen is het geen overweldigende leegte, maar juist een verzameling van vormen, kleuren en details die je blik constant ergens anders naartoe trekken. Goud, mozaïeken, patronen — alles lijkt met een reden geplaatst, maar zonder dat het zich meteen prijsgeeft. Je kijkt, loopt verder, kijkt opnieuw… en ontdekt telkens iets nieuws.

Wat me achteraf pas opviel, is dat ik het orgel eigenlijk niet heb gezien. Niet omdat het er niet is, maar omdat de ruimte zo anders is opgebouwd. Je wordt als bezoeker bijna gestuurd door de architectuur zelf — je aandacht gaat naar boven, naar de koepel, naar de details om je heen. Het orgel verdwijnt daardoor naar de achtergrond, zonder dat je het doorhebt.

Het is zo’n plek waar je niet alles in één keer begrijpt, maar waar juist dat gevoel blijft hangen. Niet alles hoeft zichtbaar te zijn om indruk te maken.

Aachen, 2 mei 2026

Er zijn plekken waar alles vanzelf stiller wordt — de Westfriedhof Aachen is er zo één. Aan de rand van Aachen liep ik tussen de grafmonumenten en oude bomen, volledig alleen. Geen stemmen, geen beweging — alleen het geluid van mijn eigen voetstappen die door de stilte gingen.

Midden op het terrein staat de Westfriedhof Kapelle, een kleine kapel die bijna los lijkt te staan van de rest. Het voelt als een Campo Santo — een plek waar rust, herinnering en geschiedenis samenkomen. Tussen de graven en beelden heeft deze plek iets bijzonders — ingetogen, maar toch vol karakter. Je merkt hoe je automatisch langzamer gaat lopen en meer gaat kijken.

De kapucijnenkloosterkerk, voltooid in 1893 in neogotische stijl, werd in 1896 ingewijd en gewijd aan Sint Franciscus. De architectuur sluit aan bij de sobere, maar karaktervolle stijl van de kapucijnenorde, met aandacht voor verticale lijnen, eenvoud en symboliek. De kerk vormt een centraal punt op het terrein en verbindt het spirituele met de omgeving eromheen — een plek van bezinning die naadloos opgaat in het geheel van het kerkhof.

De kruisen, beelden en namen laten zien hoeveel verhalen hier samenkomen. Sommige zijn duidelijk zichtbaar, andere vervagen langzaam met de tijd. Het geeft de plek een rustige, bijna tijdloze uitstraling zonder zwaar te voelen.

Ik was hier bewust, puur voor mijn fictieverhaal 72. Dit kerkhof vormt daar een onderdeel van — niet alleen als locatie, maar ook door wat het oproept. De stilte, de eenzaamheid en de sfeer die hier hangt, geven precies die laag die je niet kunt verzinnen, maar alleen kunt ervaren.

Keulen, 3 mei 2026

Soms heb je van die korte stops die toch blijven hangen — mijn bliksembezoek aan Keulen was er zo één. Met één duidelijk doel: de indrukwekkende Kölner Dom van dichtbij zien.

Zodra je ervoor staat, begrijp je meteen waarom deze kathedraal zo’n iconische plek is. De bouw begon al in 1248 en duurde, met onderbrekingen, meer dan 600 jaar voordat hij in de 19e eeuw werd voltooid. Die lange geschiedenis zie je terug in alles: de enorme torens, de gedetailleerde gevel en de indrukwekkende schaal van het geheel.

Wat vooral opvalt, is hoe dominant de Dom aanwezig is in de stad. Midden in het moderne Keulen staat dit gebouw als een herinnering aan een andere tijd. Zelfs met een kort bezoek krijg je een gevoel van hoe groot en belangrijk deze plek door de eeuwen heen is geweest.

Keulen, 3 mei 2026

Tijdens mijn korte stop in Keulen liep ik over de Hohenzollernbrücke. Wat direct opvalt, zijn de enorme hoeveelheden liefdesslotjes die langs de hekken hangen — overal waar je kijkt zie je ze terug.

De brug zelf is vooral een drukke verbinding, maar die slotjes trekken toch je aandacht. Overal zie je namen, data en kleine variaties in hoe mensen iets achterlaten. Het is een verzameling van persoonlijke momenten, vastgelegd op één plek, zonder dat je precies weet wat erachter zit.

Ik was hier bewust voor mijn fictieverhaal 72. De slotjes gaan daarin terugkomen — niet als symbool, maar als detail dat iets toevoegt aan het geheel. Soms zit inspiratie juist in de dingen waar je normaal langsheen loopt.

Amsterdam, 5 mei 2026

Wat een bijzondere avond in de RAI Amsterdam.
Op 5 mei 2026 live genoten van de legendarische Nobuo Uematsu tijdens de CON TIKI SHOW.

Zijn muziek luister ik al sinds 1997, toen ik voor het eerst Final Fantasy VII speelde op de PS1.
Sindsdien zijn zijn composities altijd bijgebleven — vol emotie, avontuur en nostalgie. 

De muziek live horen was echt een kippenvelmoment.
Alsof je weer even terug was in die magische wereld van toen.

Brussel, 7 mei 2026

Bij de Kleine Zavel in Brussel staat de indrukwekkende Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk. Een kerk die zich direct onderscheidt door haar hoge gotische gevels, eindeloze details en het spel van lijnen en ornamenten in steen. Hoe langer je kijkt, hoe meer kleine sculpturen, patronen en vormen zichtbaar worden.
Binnen hing een totaal andere sfeer dan buiten op het plein. Minder rumoer, minder beweging, alsof de stad even naar de achtergrond verdween. Vooral de verfijnde sculpturen, de menselijke houdingen en de enorme hoogte van het gebouw trokken mijn aandacht. Alles lijkt ontworpen om indruk te maken, zonder dat het overdreven aanvoelt.
 
De kerk werd gebouwd vanaf de vijftiende eeuw en groeide uit tot één van de bekendste voorbeelden van Brabantse gotiek in België. Rond de Kleine Zavel voel je nog steeds dat oude Brussel terugkomen: historisch, statig en vol details die je pas ziet wanneer je echt even stilstaat.

Brussel, 7 mei 2026

In het hart van Brussel rondgelopen over de indrukwekkende Grote Markt, omringd door oude gildehuizen vol details, goudwerk en geschiedenis. Hoe langer je rondkijkt, hoe meer kleine elementen zichtbaar worden in de gevels en architectuur. Het voelt alsof elk gebouw daar iets vertelt over het oude Brussel.
 
Ook nog even langs Manneken Pis gelopen. Dit keer vooral omdat het erbij hoort wanneer je in Brussel bent. Ik had het beeldje al eens eerder gezien samen met mijn zoon, dus deze keer bleef het bij een korte stop.
 
En eerlijk is eerlijk: in Brussel ontkom je ook niet aan chocolade. Overal winkels, geuren en etalages vol pralines en bijzondere creaties. Daar heb ik mezelf uiteraard ook even aan gewaagd 😋

Brussel, 7 mei 2026

Tussen geschiedenis, kunst en stilte in het hart van Brussel
De prachtige Sint-Jacob-op-de-Koudenbergkerk — ook bekend als Église Saint-Jacques-sur-Coudenberg — aan het Koningsplein maakte enorm veel indruk. Deze indrukwekkende neoklassieke kerk werd gebouwd in de 18e eeuw op de resten van de vroegere abdij van Coudenberg en straalt langs alle kanten grandeur uit. De imposante zuilen, hoge koepels, verfijnde details en marmeren beelden geven de plek bijna iets tijdloos.
Binnen hangt een bijzondere rust. Het zachte licht dat door de hoge ramen valt, de gouden accenten rond de altaren en de indrukwekkende sculpturen maken dat je automatisch even stil wordt. Ook buiten blijft de kerk indrukwekkend, zeker in combinatie met het iconische ruiterstandbeeld van Godfried van Bouillon op het Koningsplein.
 
Een plek waar architectuur, geschiedenis en spiritualiteit prachtig samenkomen 🤍
Brussel blijft verrassen met verborgen parels zoals deze.

Brussel, 7 mei 2026

Midden in Brussel staat de indrukwekkende Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele. Van buiten valt meteen op hoe groots en gedetailleerd het gebouw is, maar eenmaal binnen verandert de sfeer volledig. Hoge gewelven, glasramen vol kleur en eeuwen geschiedenis geven de kathedraal een bijzondere uitstraling.
Ook de schatkamer bezocht, waar oude religieuze voorwerpen, kunstwerken en historische stukken bewaard worden. Het geeft een extra blik op hoeveel geschiedenis en vakmanschap hier samenkomen. Je voelt dat dit gebouw al eeuwenlang een belangrijke plek is in de stad.
 
Hoe langer je rondkijkt, hoe meer details zichtbaar worden. Van kleine sculpturen tot enorme zuilen en ornamenten — overal zie je hoeveel aandacht en precisie in elk onderdeel van de kathedraal verwerkt zit.

Gent, 8 mei 2026

In Gent voelde alles alsof geschiedenis nog steeds leeft. De imposante Sint-Baafskathedraal trok meteen mijn aandacht, maar het was vooral Het Lam Gods dat echt bleef hangen.
Je ziet het vaak op afbeeldingen, maar in het echt is het bijna onmogelijk om alle details tegelijk te bevatten. Vooral het lam zelf maakte indruk op mij. De symboliek, de blik, de rust die ervan uitgaat… het voelde alsof er achter elk detail een groter verhaal schuilt. Het gaf mij onverwacht veel inspiratie om zelf weer meer te schrijven en dieper na te denken over geloof, geschiedenis en betekenis.
 
Ook de schatkamer bezocht, vol oude kunstwerken, portretten en religieuze objecten die de eeuwen bijna tastbaar maken. Wat ik mooi vond aan Gent is hoe oud en nieuw hier samenkomen zonder dat het geforceerd voelt. De stad heeft iets mysterieus, iets zwaars soms, maar tegelijk ook iets creatiefs en inspirerends.

Gent, 8 mei 2026

Midden in het centrum van Gent staat de indrukwekkende Sint-Niklaaskerk, bijna ingeklemd tussen de andere historische gebouwen van de stad. Toch trekt de kerk direct alle aandacht naar zich toe met haar massieve toren en donkere steen die totaal anders oogt dan de omgeving eromheen.
Wat ik sterk vond aan deze plek, is hoe de kerk niet losstaat van de stad, maar er volledig onderdeel van lijkt te zijn. Trams rijden erlangs, mensen lopen af en aan, terrassen zitten vol — en toch blijft dat enorme gebouw alles overheersen zonder moeite te doen.
 
Binnen verandert het tempo meteen. Het geluid van buiten verdwijnt en je merkt pas hoeveel hoogte en ruimte er eigenlijk in het gebouw zit. Geen perfecte symmetrie of overdreven pracht, maar juist een plek die oud mag voelen. Dat maakt het interessant om rond te kijken, omdat overal kleine details verstopt zitten die je niet direct opmerkt.

Gent, 8 mei 2026

Gent heeft echt iets rauws en indrukwekkends. Op de foto’s staat het Belfort van Gent, midden in de stad tussen eeuwenoude gebouwen. Van boven heb je een absurd mooi uitzicht over Gent — daken, torens en geschiedenis overal waar je kijkt.
 
Binnen voel je hoe oud deze plek eigenlijk is. Grote klokken, oude beelden en details die je even terug in de tijd trekken. Geen opgepoetste toeristenervaring, maar gewoon pure geschiedenis.

Brugge, 9 mei 2026

Wanneer je door Brugge loopt, kom je vanzelf uit bij de indrukwekkende Onze-Lieve-Vrouwekerk. Tussen alle oude straatjes en historische gevels trekt vooral die enorme toren direct de aandacht. Het gebouw voelt massief en tegelijk bijna tijdloos, alsof het al eeuwen onveranderd over de stad uitkijkt.
 
Binnen hangt een totaal andere sfeer. Minder drukte, meer aandacht voor details, kunst en geschiedenis die overal in het gebouw terugkomen. Wat voor mij het meest bijzonder was, is het wereldberoemde beeld van Michelangelo: de Madonna met Kind. Bizar om te beseffen dat een werk van Michelangelo gewoon hier in Brugge staat.
 
Van dichtbij zie je pas hoeveel finesse en precisie erin verwerkt zit. De houding, de gezichten en de rust die het beeld uitstraalt maken het totaal anders dan wanneer je het alleen op foto’s ziet. Het is zo’n kunstwerk waar je automatisch langer naar blijft kijken dan gepland.

Brugge, 9 mei 2026

Vooraf heerlijk genoten op het terras van Brouwerij De Halve Maan in het hart van Brugge, natuurlijk met een lekkere Brugse Zot Dubbel erbij. Daarna volgde een indrukwekkende rondleiding door deze authentieke stadsbrouwerij vol historie, koperen ketels en prachtig vakmanschap.
 
Brouwerij De Halve Maan brouwt al generaties lang bier in Brugge en is één van de laatste echte familiebrouwerijen in de historische binnenstad. De brouwerij bestaat al sinds 1856 en staat wereldwijd bekend om Brugse Zot en Straffe Hendrik. Zelfs de beroemde bierpijplijn onder de Brugse binnenstad hoort bij hun bijzondere verhaal. 🍻
 
Deze rondleiding deed ik vooral om inspiratie op te doen, maar eerlijk gezegd… de Brugse Zot Dubbel smaakte mij ook gewoon zéér goed 😄🇧🇪

Brugge, 9 mei 2026

Je wandelt door de stille straten van Brugge, tussen gevels die eeuwen lijken te fluisteren, en plots rijst ze op uit baksteen en geschiedenis: de Sint-Salvatorskathedraal.
Van buiten oogt ze streng en massief, bijna als een middeleeuwse vesting. Maar eenmaal binnen opent zich een totaal andere wereld. Licht stroomt door kleurrijke glasramen, marmeren heiligen kijken zwijgend neer op bezoekers, gouden accenten lichten op in het halfduister en elk detail vertelt een verhaal dat ouder is dan wijzelf.
 
Wat deze plek zo bijzonder maakt, is niet alleen de architectuur, maar de sfeer. Alsof tijd hier trager beweegt. Alsof elke stap door het schip van de kerk je even losmaakt van de drukte buiten.
 
De enorme orgelpijpen, de gotische gewelven, eeuwenoude altaarstukken, sculpturen vol beweging en emotie… je kijkt hier niet alleen naar kunst, je staat er middenin.
Brugge blijft een stad die je niet enkel bezoekt, maar voelt.

Brugge, 9 mei 2026

Tussen eeuwenoude muren, anatomische verhalen en vergeten geneeskunst dwaal ik door het Sint-Janshospitaal in Brugge — een van de oudste bewaarde ziekenhuizen van Europa.
 
Wat ooit een plek was waar zusters zieken verzorgden, artsen experimenteerden en apothekers remedies bereidden, voelt vandaag nog steeds alsof de geschiedenis hier fluistert vanuit iedere gang en schaduw.
 
Voor mijn volgende boekverhaal zoek ik inspiratie op het kruispunt van historie en fantasie — waar werkelijkheid langzaam overgaat in legendes, rituelen en duistere verhalen.
Sommige plekken tonen hun geschiedenis.
Andere laten je haar voelen.

Antwerpen, 10 mei 2026

Ik stapte deze kerk binnen en meteen voelde het anders dan ik gewend ben.
Geen stilte zoals vroeger, maar een plek die volledig is omgetoverd tot iets nieuws — warm, donker, bijna filmisch.

Even gezeten met een rood wijntje in de hand, terwijl op de achtergrond Rod Stewart door de ruimte klonk met “Da Ya Think I’m Sexy?” 😄🍷
Niet bepaald wat je verwacht in een kerk… maar eerlijk? De sfeer klopte volledig.

Antwerpen, 10 mei 2026

Midden in Antwerpen staat de indrukwekkende Sint-Joriskerk, een neogotische kerk die bijna aanvoelt alsof je een andere eeuw binnenstapt. Hoge gewelven, donkere houten beelden, kleurrijke glasramen en overal details die je blijven doen stilstaan. Achter het altaar prijkt Sint-Joris die de draak verslaat — krachtig en tegelijk sereen.
 
Toen ik binnenkwam, was ik helemaal alleen in de kerk. Op dat moment werden net de kaarsen ontstoken. Het warme licht vulde langzaam de ruimte, terwijl de geur van wierook, oud hout en kaarswas nog in de lucht hing. Die stilte, gecombineerd met het enorme interieur en het zachte licht door de glasramen, gaf de plek iets bijna tijdloos.
 
Je hoort er bijna niets behalve je eigen stappen, en net daardoor voel je hoe groots deze plek eigenlijk is. Even geen drukte van de stad, alleen rust, geschiedenis en sfeer tussen eeuwenoude muren

Antwerpen, 10 mei 2026

Tussen de gezellige straten van Antwerpen torent de indrukwekkende Onze-Lieve-Vrouwekathedraal hoog boven de stad uit. Deze iconische gotische kathedraal, één van de beroemdste kerken van België én UNESCO-werelderfgoed, maakte enorm veel indruk met haar prachtige architectuur, rijke geschiedenis en bijzondere sfeer.
 
Maar eerlijk… vóór het cultuurmoment eerst even genieten van iets typisch Belgisch: een heerlijke warme wafel met slagroom, vanille-ijs en chocolade recht voor de kerk. 🇧🇪🧇🍦🍫 Dat maakte het Antwerpen-gevoel helemaal compleet.

Antwerpen, 10 mei 2026

Een museumbezoek dat meer achterlaat dan alleen bewondering.
 
Geen klassiek museum, maar een wereld vol creativiteit, historie en uitzonderlijk vakmanschap. In het hart van Antwerpen ontdek je bij DIVA hoe diamant, juwelen en zilver al eeuwenlang deel uitmaken van het karakter van de stad.
 
Tussen indrukwekkende collecties, interactieve ervaringen en meeslepende scenografie voelde dit bezoek voor mij als meer dan alleen inspiratie. Alsof ik even mocht binnenkijken in een hoofdstuk van mijn eigen verhaal dat nog geschreven moet worden.
 
DIVA laat je niet alleen kijken naar schoonheid, maar ook naar de verhalen, passie en ambacht die erachter schuilgaan. Een plek die verrast, raakt en inspireert om verder te kijken dan de glans alleen.
 
En alsof de dag nog niet compleet genoeg was, bezocht ik na afloop ook de beroemde Diamantwijk van Antwerpen. 💎

Utrecht, 17 mei 2026

Afgelopen avond samen met Thamar genoten van The Jazz Room — een avond die eigenlijk bedoeld was als een combinatie van zakelijk en plezier, maar waarbij het plezier uiteindelijk toch ruimschoots de overhand nam. En eerlijk gezegd: dat was volledig terecht. Wat een fantastische show en wat een geweldige sfeer.
 
Vanaf het eerste moment voelde het alsof we even waren meegenomen naar het hart van New Orleans. De warme klanken, de energie van de muzikanten en de spontane improvisaties maakten het een avond waarbij je volledig wordt meegezogen in de wereld van jazz. Het optreden van Jazz Collective – The Jazz Society bracht niet alleen muziek, maar echt een beleving.
Klassiekers als St. James Infirmary, When The Saints Go Marching In, On the Sunny Side of the Street, Basin St. Blues en natuurlijk Hello Dolly passeerden de revue en zorgden voor dat heerlijke authentieke jazzgevoel. Muziek waarbij je automatisch ontspant, glimlacht en simpelweg geniet van het moment.
 
Samen met Thamar is het zoals altijd ontzettend gezellig. Terwijl zij genoot van een goed glas rosé, koos ik voor een mooi rood wijntje — een perfecte combinatie met de warme, sfeervolle muziek en de ontspannen ambiance van de avond. Mooie gesprekken, veel lachen en ondertussen genieten van topmuzikanten die zichtbaar plezier hadden in wat ze deden.
 
Soms ga je ergens heen met het idee om werk en ontspanning te combineren, maar zijn het juist de onverwacht mooie momenten die blijven hangen. Dit was absoluut zo’n avond. Een heerlijke mix van muziek, sfeer, gezelligheid en genieten van het leven.